Rijksoverheid

Verhalen

  • Het Dagboek van Yarah

    • Op het dagboek van Yarah lees je het verhaal van Yarah, die in 2014 door haar ouders gedwongen werd om te trouwen. Terwijl ze er zelf nog lang niet klaar voor was. Misschien dat haar verhaal je bekend voorkomt en dat je er nu iets aan hebt.

  • Ik blijf hier

    • Elk jaar komen er jonge vrouwen, en soms jonge mannen, niet terug van vakantie. Ze zijn achtergelaten en vaak gedwongen door hun ouders om te trouwen. Het waargebeurde verhaal van Leyla staat symbool voor een van hen. In de video gebaseerd op het toneelstuk “Ik blijf hier” vertelt zij wat er met haar gebeurde. Dit toneelstuk wordt gespeeld op scholen. Meer informatie over dit toneelstuk? Stuur een mail naar zelfbeschikking@minszw.nl

      Download deze video

      Uitgeschreven tekst

      (Beeldtitel: Ik blijf hier. Een jonge vrouw met lang, donker haar:)

      STILTE

      Ik voel hem nog steeds, de klap.
      Ik wilde niet, maar toen ik weigerde, kreeg ik een harde klap in mijn gezicht.
      Ik moest hier, in Turkije, blijven.

      (Ze kijkt strak voor zich uit.)

      Naar mij wordt niet geluisterd. Nooit eigenlijk.
      Ook niet toen ik moest trouwen. Dat wilde ik ook niet.
      Maar dat deed er niet toe.
      Nog steeds die klap!
      Maar erger nog, hij wilde dat ik ja zei. Alles in mij schreeuwde 'nee'.

      (Ze slaat haar ogen neer.)

      Ik zei ja.
      Luister!
      Ik moest trouwen met mijn neef. Ik vind hem helemaal niet leuk.
      We passen niet bij elkaar, maar daar wordt niet naar gekeken.

      (Een vrouw slaat op een plaat tussen haar voeten.)

      DOFFE DREUNEN

      Hou je aan de regels!
      'Denk aan de eer.' Zeg, pap. Vind je die eer belangrijker dan mijn geluk?
      Zeg, mam. Vind je niet dat je iets had moeten doen om me te helpen?
      Jullie kwamen niet eens mee naar Turkije.
      Jullie stuurden me mee met een andere familie.
      Op zo'n belangrijke dag had ik je nodig, mam.

      (Ze kijkt verdrietig omlaag.)

      Ik voelde me zo alleen.
      Getrouwd en wel kwam ik met mijn man naar huis.
      Dat is nu bijna een jaar geleden.

      DOFFE DREUNEN

      Het ging niet goed. Ja, logisch. We passen niet bij elkaar.
      We hadden de hele dag ruzie.
      En omdat het niet goed ging, sturen jullie mij naar Turkije.
      Alsof alles mijn schuld is.
      Hou je aan de regels!
      Ik snap er niks van. Ik snap niet waarom ik geen eigen keuzes mag maken.
      Ik snap niet waarom ik niet gewoon bij m'n zusje en broertjes ben.
      Ik snap niet waarom ik niet gewoon weer in de klas op school zit. Dát is mijn stoel.

      (Ze kijkt opzij en wijst naar iets naast haar. Dan legt ze haar hand weer in haar schoot.)

      SOMBERE PIANOMUZIEK

      Ik snap niet, mam, dat jij dat zomaar goedvindt.
      Ik voel me zo alleen.

      (Ze knippert met haar ogen.)

      Ik wil terug naar Nederland, maar ik weet niet hoe.
      En al zou ik het wel weten, wat heb ik te zoeken in Nederland?
      Jullie willen mij daar niet eens.

      (Ze slaat haar blik neer.)

      Ik moet me er maar bij neerleggen. Wat kan ik anders doen?

      (Het Nederlandse wapenschild met daarnaast: Rijksoverheid. Het beeld wordt blauw met wit. Beeldtekst: Dit is een productie van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Copyright 2017. Met dank aan: Halime Yarba (script en regie), Meryem Yarba (Leyla en muziek).)